Jednorożec indyjski

Zasięg:

Wysokie wzgórza, trudno dostępne doliny począwszy od Indii poprzez południowo – wschodnią Azję do Indochin.

Wygląd:

Potężny biały koń z czerwonym łbem, niebieskimi oczami miedzy którymi sterczy u nasady biały, w środkowej części czarny, zaś na ostrym czubie krwistoczerwony prosty róg długi na 40 do 55 u samców centymetrów.

Pożywienie:

Małe gryzonie, które połyka w całości. Nie trawi futer, dlatego po 1 – 2 dniach je wypluwa.

Rozród:

Z wyplutych gryzonich futer buduje w jaskini legowisko. Jako jedyny jednorożec jest jajorodny. Pstrokate jajo wielkości od 15 do 25 centymetrów przez 3 miesiące wysiaduje samica. Źrebię odchowywane jest przez 5 miesięcy po czym staje się samodzielne. Róg wyrasta mu po 2 latach.

Inne informacje:

Żyje w stadach, które bronią swego terytorium. Najbardziej aktywne o zmroku i wschodzie słońca. Podczas okresu godowego wyje bez powodu, potrafi przez dłuższy czas stać nieruchomo z opuszczonym łbem, zazwyczaj jest nie agresywny, wygląda na obolałego. Kłusownicy często zabijali jednorożce indyjskie dla ich imponujących rogów, które miały ponoć zapewniać niezwykłą moc. Niestety to mit. Niedługo po odcięciu rogu ten kruszy się. Każdy fragment ciała, który będzie miał styczność z tym proszkiem w niezwykle bolesny sposób obumrze. Nie ma na to żadnego antidotum, ani zaklęcia. Podobno jajo jednorożca indyjskiego jest niezwykle smaczne, jednak bardzo trudno je zdobyć, więc nie miałam sposobności spróbować ;).